در گلستان ، از طبيعت
بين چه سان گشته عيان اسرار پنهان
پر شد از سبزه و گل دامان بستان
شد عيان گل به گلستان ، دور غم شد به پايان
شورش مرغان شد ز گردون به كيوان
رخ تو رخ گل هر دو باهم
رخ من و رخ تو گشته خرم
با عشق تو يك سره مي سوزم
به هجر تو يك دله مي سازم
پرده ز رويت باز كن
مهر و وفا آغاز كن
جان من آخر كن رحمي
خيز و به بستان ، اي گل خندان ، جامه گلگون پوش
جامه گلگون رغم رقيبان ، گنبد گردون نوش
رو به چمن كن ديده بينش باز از هم
منظره گل بنگر و دل كن شاد و خرم
چند . به ذلت در دوران
سوزم و سازم با هجران
ز آتش عشقت سوخت ، همه سر و سامانم
دل و ره و ايمانم
دل تو تا كي در ره جهل و پستي
سر تو تا كي خالي از شور مستي

[ متن آهنگ های ایرانی و موزیک آلبوم های جدید در ایران ترانه ]

فرستنده متن : صادق عارف