گفتن لحظه آخر
واسه من هنوز سواله
دیدن دوباره تو
فقط تو خواب و خیاله

لحظه های آخر تو
توی قلب من میمونه

هیچکی مثل تو بلد نیست
دلم و بسوزونه

بعد رفتن تو
روز و شب واسم سیاهه

میدونم بر نمیگردی
اما باز چشام به راهه

جای پات به روی قلبم
هنوزم تازگی داره

نه باورم نمیشه میگن
که منو دوسم ندار نه

قول میدم
قول میدم وقتی که نیستی
عکستو بغل نگیرم

قول میدم روزی هزار بار
واسه ی اشکات نمیرم

قول میدم وقتی که نیستی
پای عشقتو نسازم

قول میدم در انتظارت
چشمامو به در ندوزم

حالا دیگه گل خشک
دست تنهام یادگاره
منتظر به رات میمونم
تا تو برگردی دوباره

باورم کن ، باورم کن

که بدون تو میمیرم
بی تو تنهام ، خوب میدونی
که تو غصه هام اسیرم
به زیر خاکم و هنوز
نرفتی از خیال من
غصه نخور سیاه نپوش
گریه نکن برای من
دیگه فقط آرزومه
بارون بباره رو تنم

دوباره لحظه هام سپرد
منو به باد رفتنم

مجید

بارون میباره و تو رو
دوباره پیشم می بینم

اشک تو چشام حلقه میشه
دوباره تنها میشینم

قول بده وقتی تنها میشم
بازم بیای به کنارم

شبای جمعه که میاد
بیای سر مزار من

به زیر خاکم و هنوز
نرفتی از خیال من
غصه نخور سیاه نپوش
گریه نکن برای من
دیگه فقط آرزومه
بارون بباره رو تنم

دوباره لحظه هام سپرد
منو به باد رفتنم

سهم من از تو دوریه
تو لحظه های بی کسیم

قشنگی قسمت ماست
که ما به هم نمیرسیم

پاییز غریب و بی رنگ
اون همه برگ مگه کم بود
گل من رو چرا چیدی
گل من دنیای من بود