[دکلمه : یغما گلروئی]

غروبا تو چشم مردم که دارن میرن به خونه
یه ترانه هست که هیچ وقت، کسی اونو نمی خونه
غروبا تو دل مردم پر از حرف نگفته
غصه ی این همه دیوو این همه زیبای خفته